บันทึกรัก...เพราะเธอ!! ตอนที่2
posted on 02 Sep 2008 12:37 by magic-zincereจากตอนที่แล้ว
15 นาทีผ่านไป...เราก็ขึ้นมาบนห้องเรียน แต่อาจารย์ก็ยังไม่มา
เราและฝุ่นก็เดินไปหาพิณ พอเดินไปถึงที่ที่เราจองไว้ ก็รู้สึกเหมือนว่ามีใครกำลังมองเราอยู่ใกล้
ทันใดนั้น เราก็หันไปมองข้างที่นั่งที่เราจอง โอ้ มาย ก๊อดดดดดดดดด !!
แพง : อ้าว!!
- ตอนที่ 2 -
ก็จะไม่ให้ "อ้าว" ได้ไงล่ะ ก็คนที่มองเราอยู่ก็คือ ชายนิรนามคนนั้น
และเรา 2 คน ก็ยิ้ม^^ ให้กัน เราก็นั่งลงตรงที่นั่งที่เราจอง ซึ่งที่นั่งนั้นเป็นที่นั่งข้างเค้า ใช่แระค่ะ เราได้นั่งข้างกัน (ความบังเอิญหรือพรหมลิขิตกันนะ
ที่นั่งออกจะเต็มห้องแต่ได้นั่งข้างกันซะงั้นอ่ะ..ลัลล๊าาาา ออกแนวเพ้อนิดๆ)
สักพักอาจารย์ก็เดินเข้ามา เราก็ยังไม่ได้คุยอะไรกันมาก แต่พอเริ่มเรียนไปสักพัก....
ชายนิรนาม : ชื่ออะไรอ่ะครับ ??
แพง : ชื่อ"แพง"ค่ะ
แล้วเค้าก็ยิ้ม และก็พูดว่า
ชายนิรนาม : เรา ชื่อ "เอิง" นะ
เราก็เลยพยักหน้า และก็ยิ้มเพื่อเป็นการตอบรับว่า รับทราบ ประมาณนั้น!!
เมื่อเพื่อนรักอย่างยัยฝุ่นเห็นว่าเราและเค้าคุยกันก็คอยแซวเบาๆอยู่ข้างหลังเรา
โดยที่เค้าไม่ได้ยิน (รู้ใจจริงๆเลย ว่าเราคิดอะไร ยัยเพื่อนคนนี้)
หลังจากนั้นเราและเค้าก็คุยกันเรื่อยเปื่อย(แทบไม่ได้เรียน แค่บางช่วงที่อาจารย์สอนนะจ๊ะ)หลังจากจบคาบนั้น เราก็ได้รู้จักเค้าเพิ่มขึ้น
(นิดเดียว เน้นอีกว่า นิดเดียวจริงๆ)
สิ่งที่เราได้รู้จากเค้ามากขึ้น(นิดเดียว)มีดังนี้...
1. ชายนิรนาม มีนามว่า "เอิง"
2. เรียนคณะเดียวกัน แต่คนละวิชาเอก และวิชาโท
(คณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาฝรั่งเศส วิชาโทอังกฤษ แต่เรา เอกภาษาอังกฤษ วิชาโทการโรงแรม)
3. เคยอยู่ฝรั่งเศส มา 5 ปี และเค้าก็อายุมากกว่าเราหลายๆๆๆๆปี (เอาเป็นว่ามากกว่า 5ปี ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าเค้าอายุขนาดนั้น เพราะเค้าหน้าเด็กอ่ะ และด้วยความเตี้ยด้วยมั๊ง อิอิ..แต่ก็เท่นะ^^)
4. เรียนจบ Diploma(อนุปริญญา) จากฝรั่งเศส
แต่เนื่องจากเค้าจบDiploma จึงยากต่อการสมัครงานที่ประเทศไทย
เพราะส่วนใหญ่ประเทศไทยรับคนที่จบปริญญาตรีเป็นอย่างต่ำ เค้าจึงต้องมาเรียนปริญญาตรีที่ประเทศไทยเพิ่ม
5. สิ่งสุดท้ายที่เรารู้ก็คือ...เค้าเป็นลูกอาจารย์สอนอังกฤษ ที่มหาวิทยาลัย และเราก็ต้องเรียนกับแม่เค้าด้วยเหมือนกัน
หลังจากจบคาบนั้น เราได้คุยและแลก E-mail กัน เผื่อติดต่อ และคุยกันเรื่องเรียน(มั๊ง??)
หลังคาบนั้นเราและเค้าก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
ณ คฤหาสน์หลังงามของเรา (ฮ่าๆ ล้อเล่น จริงๆบ้านเป็นกระท่อม)
กิจวัตรประจำวันที่สำคัญหลังจากกลับบ้าน ก็คือ การเล่น "MSN"
แพง : ไม่เห็นมีใครแอดมาเลยอ่ะ (ใคร = พี่เอิง)
และในเมื่อเค้าไม่แอดมา เราก็แอดไปสิจ๊ะ ไม่เห็นยากเลย จริงมั๊ย!!
และผ่านไป 2-3 วันของการเล่น MSN เราก็ยังคงไม่เจอเค้าใน MSN...จนกระทั่งวันที่ 4ของการรอ
ในที่สุด ก็มีเมลนึงเด้งขึ้นมา "ตึ๊งดึ่ง"(เสียงMsn ฮ่าๆ)
It is not such a big Deal!!! ชื่อเอ็มของคนๆนึงทักเรามาว่า
It is not..(ชื่อเอมของพี่เอิง) : ดีจ้า
if u love something,..(ชื่อเอมของแพง) : ดีค่าาาาา
และเหมือนเรารู้กันว่าเป็นใคร เพราะต่างคนต่างมีอีเมลของกันและกันอยู่แล้ว (เพียงแต่เราแอดไปก่อน อิอิ)และเราก็ได้คุยกันยาวมากกกกกก จนถึงตี 1 กว่าๆ
เราก็เลยแยกย้ายกันนอน เพราะมันดึกแล้ว ง่วงงงงงงง Zzzzzz
และหลังจากนั้นเราก็คุยกันมาทุกวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง...(ในMSN) หลังจากคุยสักพัก
It is not.. : แพง ขอเบอร์หน่อยดิ ได้ป่ะ??
if u love something,.. : (อึ้งสักพักและก็พิมพ์กลับว่า..) ตัวละ 20 บาทนะ ^^
It is not.. : โหหหห แพงอ่ะ
if u love something,.. : 555 ล้อเล่นๆ อ่ะนี่ 081-xxx-xxxx (ในใจคิดแค่ว่าคงขอไปเผื่อโทรหากัน
เวลาไปเรียน จะได้เรียนด้วยกัน .. ตอนนั้นคิดแค่นั้น เพราะเราไม่อยากคิดไกล กลัวแป๊ก!!)
ผ่านไป 15 นาที..หลังจากคุยเรื่องอื่น
It is not.. : ไปดูหนังกันป่ะ??
และแล้ว เราก็ได้อึ้งอีกรอบนึงแต่ก็พิมพ์กลับว่า...
if u love something,.. : ดูเรื่องไรอ่ะ??
It is not.. : อยากดู National treature II (เรื่องที่เข้าใหม่ในขณะนั้น)
if u love something,.. : แล้วไปวันไหนอ่ะ??
It is not.. : วันพฤหัสหน้าอ่ะ ว่างรึป่าว
if u love something,.. : เอ่อออ...ก็ว่างนะ แต่ต้องหลังเรียนเสร็จนะ
It is not.. : งั้นเรียนเสร็จเจอกันหลังตึกคณะนะ
if u love something,.. : โอเค ได้ค่ะ
และพอหลังจากเรา 2 คนเลิกเล่นเอ็ม ก่อนนอน พี่เอิงก็โทรมาคุยกับเรา และก็ไม่ใช่แค่คืนนั้นที่โทรมา พี่เอิงโทรหาเรา "ทุกคืน"
บอกตามตรงว่าตอนนั้น เริ่มรู้สึกดีกับพี่เอิงมากขึ้น แต่ยังไม่กล้าชอบพี่เค้ามากนะ เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่าเค้าชอบเรามั๊ย มีแฟนรึยัง จริงจังกับเราแค่ไหน ??
วันพฤหัสที่เรานัดกันก็มาถึง..หลังจากที่เราเรียนเสร็จก็เดินไปที่คณะ กับฝุ่น
"เธอจะมีใจรึป่าว เธอเคยมองมาที่ฉันรึป่าว.." เสียงโทรศัพท์เราดังขึ้น (โอ้โห มันโดนจริงๆ)
แพง : ฮัลโหล
พี่เอิง : ฮัลโหล แพงอยู่ไหนอ่ะ
แพง : อยู่หน้าคณะค่ะ กำลังจะเดินไปหลังคณะ
พี่เอิง : โอเค พี่กำลังจะถึงหลังคณะ เจอกันนะ
แพง : ค่ะ เจอกันค่ะ บาย
จบบทสนทนา เราก็เดินไปที่หลังคณะ ฝุ่นก็ช่างเป็นเพื่อนที่แสนดีไปรอส่งเราก่อน...แต่จริงๆแล้วมันจะขอติดรถพี่เอิงไปลงหน้าม.อะนะ
ฝุ่น : รถคันนี้ของ พี่เอิงแน่เลย (รถBenzที่กำลังผ่านมา)
แพง : บ้า ไม่ใช่คันนี้หรอก
และก็อย่างที่ฝุ่นพูด... พี่เอิงเปิดกระจกรถคันนั้นและตะโกนว่า
พี่เอิง : "แพง"
.......................................... ...............................................
ps. เจอกันใหม่ตอนที่ 3 ค่ะ อิอิ
ps. ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเรื่องจนจบนะคะ....^^